<<<< HOME

 

jenny montigny paints

Als leerlinge van Claus werd Jenny Montigny in haar jonge jaren voortdurend met hem vergeleken. Zelfs ruim voor zij zich bij hem aansloot om les te krijgen in 1895, werd zij beschouwd als volgelinge van de Astenaar.

Wanneer wij echt onbevooroordeeld naar haar œuvre kijken moeten we toch erkennen dat deze invloed slechts beperkt zichtbaar is. In tegenstelling tot Claus kiest Montigny steeds voor de totaalindruk, een meer generaliserende visie, met een eerder onduidelijke onderverdeling van het beeld. Vanaf 1904 sloot zij zich echter wel aan bij de vie-et-lumière groep, waar Claus ook stichtend lid van was, maar toch eerder vanwege een gemeenschappelijke fascinatie voor het licht.

Qua verftoets is Montigny dan ook veel grover dan Claus, iets wat haar eigen stijl zou definiëren.

Na haar verblijf in Londen tijdens de 1e wereldoorlog gaat het Montigny commercieel minder voor de wind dan haar tijdgenoten.

In Londen raakte zij des te meer gefascineerd door de kleuren van de tuinen en de natuur. Vergeleken met Claus kiest zij nu ook resoluut voor veel intiemere onderwerpen zoals ‘Lezende kindjes’.

Als stad verkoos Montigny steeds Brussel boven Gent. Het is dan ook naar aanleiding van de tentoonstelling ‘L’école au village’ door de Brusselse ‘Cercle Artistique et littéraire’ in 1921 dat de artieste een reeks werken maakt met spelende kinderen in het schooltje te Deurle.

Als leerlinge van Claus werd Jenny Montigny in haar jonge jaren voortdurend met hem vergeleken. Zelfs ruim voor zij zich bij hem aansloot om les te krijgen in 1895, werd zij beschouwd als volgelinge van de Astenaar.

Wanneer wij echt onbevooroordeeld naar haar œuvre kijken moeten we toch erkennen dat deze invloed slechts beperkt zichtbaar is. In tegenstelling tot Claus kiest Montigny steeds voor de totaalindruk, een meer generaliserende visie, met een eerder onduidelijke onderverdeling van het beeld. Vanaf 1904 sloot zij zich echter wel aan bij de vie-et-lumière groep, waar Claus ook stichtend lid van was, maar toch eerder vanwege een gemeenschappelijke fascinatie voor het licht.

Qua verftoets is Montigny dan ook veel grover dan Claus, iets wat haar eigen stijl zou definiëren.

Na haar verblijf in Londen tijdens de 1e wereldoorlog gaat het Montigny commercieel minder voor de wind dan haar tijdgenoten.

In Londen raakte zij des te meer gefascineerd door de kleuren van de tuinen en de natuur. Vergeleken met Claus kiest zij nu ook resoluut voor veel intiemere onderwerpen zoals ‘Lezende kindjes’.

Als stad verkoos Montigny steeds Brussel boven Gent. Het is dan ook naar aanleiding van de tentoonstelling ‘L’école au village’ door de Brusselse ‘Cercle Artistique et littéraire’ in 1921 dat de artieste een reeks werken maakt met spelende kinderen in het schooltje te Deurle.